مطابق ماده 1107 (اصلاحي 19/8/1381) قانون مدني؛ نفقه عبارت است از" همه نيازهاي متعارف و متناسب با وضعيت زن، از قبيل مسکن، البسه، غذا، اثاث منزل و هزينه¬هاي درماني و بهداشتي و خادم در صورت عادت يا احتياج به واسطه نقصان يا مرض"؛ بنابراين، شوهري که با داشتن استطاعت مالي و تمکين زن (با لحاظ تبصره ماده 53 قانون حمايت خانواده مصوب 1391) نيازهاي متعارف و متناسب با وضعيت زن را فراهم نکند، به عنوان مرتکب بزه ترک انفاق، قابل پيگرد است. بنابراين اقدام شوهر به پرداخت ماهيانه مبلغ پنجاه هزار تومان در هر ماه، اگر جوابگوي امور فوق به طور متعارف نباشد، رافع مسئوليت کيفري وي نيست و دادگاه در موارد ترديد مي¬تواند از نظر کارشناس امور نفقه استفاده نمايد.