شماره نظریه :
7/1400/1288 |
شماره پرونده :
1400-97-1288 ع |
تاریخ نظریه :
1400/12/03 |
قانون
استعلام
قانون تشکيل سازمان نظام روانشناسي و مشاوره در سال 1382 توسط مجلس شوراي اسلامي تصويب و از آن تاريخ اين سازمان فعاليت خود را آغاز کرده است. وفق بند (1) ماده (3) و تبصره يک ذيل آن ماده و ماده (4) و تبصره ذيل آن و ماده (5) قانون مزبور هر فعاليت روانشناسي و مشاوره در کشور مستلزم عضويت و دريافت پروانه اشتغال از اين سازمان است. بر حسب بند (3) ماده (3) و مطابق تبصره ماده (19) و ماده (20) اين قانون نظارت بر فعاليت روانشناسان و مشاوران بر عهده سازمان مزبور است و هيأتهاي بدوي و تجديد نظر احکامي را براي متخلفين صاره ميکنند. مطابق تبصره (2) بند (1) ماده (3) و بند (6) ماده (3) اين قانون بازآموزي، نوآموزي و توانمندسازي روانشناسان و مشاوارن نيز بر عهده اين سازمان است.
به استحضار ميرساند مرکز وکلاء، کارشناسان رسمي و مشاوران خانواده قوه قضاييه بر اساس سوءبرداشت از قانون حمايت خانواده مصوب 1391 که قوه قضاييه را موظف به راهاندازي مراکز مشاوره طلاق نموده است، اقدام به صدور پروانه فعاليت تخصصي مشاره خانواده مينمايند. افزون بر اين با برگزاري آزمون از بين رشته هاي مختلف و حتي در سطح کارشناسي روانشناسي براي برگزيدگان پروانه صادر مينمايند که بر خلاف قانون تشکيل سازمان نظام روانشناسي و مشاوره است.
همانگونه که مستحضريد چنانچه دو مرجع اقدام به صدور مجوز نمايند، زمينه تخلف و بياعتباري پروانه اعم از پزشکي و روان شناسي فراهم ميآيد؛ با توجه به اينکه قوه قضاييه مرجع و مجري قانون و الگوي قانونپذيري در کشور است، خواهشمند است موضوع با قيد فوريت بررسي و ضمن هماهنگي و يکپارچگي از ظرفيت سازمان نظام روانشناسي و مشاوره و وظايف آن جهت مقابله با آسيبهاي اجتماعي -رواني بويژه مشاورههاي خانواده و طلاق در قوه قضاييه استفاده شود و از صدور پروانه تخصصي توسط مرکز وکلا، کارشناسان و مشاوران خانواده قوه قضاييه خودداري شود. اين سازمان آمادگي دارد حدکثر مساعدت در راهاندازي مراکز مشاوره طلاق قوه قضاييه را انجام دهد.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
هرچند وفق ماده 3 قانون تشکيل سازمان نظام روانشناسي و مشاوره مصوب 1382، تعيين حدود صلاحيتهاي تخصصي و صدور شماره نظام و پروانه کار براي اعضاي سازمان بر عهده اين سازمان است؛ اما اين حکم نافي صلاحيت قوه قضاييه براي تأسيس مراکز مشاوره خانواده و به تبع آن صدور پروانه براي مؤسسين و اعضاي اين مراکز نيست؛ زيرا مقنن به صراحت در ماده 16 قانون حمايت خانواده مصوب 1391 قوه قضاييه را مکلف به تشکيل و ايجاد مراکز مشاوره خانواده ظرف سه سال از تاريخ لازمالاجرا شدن اين قانون نموده است و در ماده 17 همين قانون تعيين تکليف پيرامون تعداد اعضا، نحوه انتخاب، گزينش، آموزش و نحوه رسيدگي به تخلفات اعضاي مراکز مشاوره، شيوه انجام وظايف، تعداد اين مراکز و تعرفه خدمات مشاورهاي و نحوه پرداخت آن را به آييننامه مصوب رئيس قوه قضاييه محول کرده است و متعاقباً در همين راستا در مواد 30، 31 و 32 آييننامه اجرايي اين قانون مصوب 27/11/1393 در مورد مراکز مشاوره، تعداد اعضا و ساماندهي اين مراکز توسط مرکز امور مشاوران قوه قضاييه تعيين تکليف شده و در دستورالعمل نحوه تشکيل و فعاليت مراکز مشاوره خانواده مصوب 21/12/1396 رياست محترم قوه قضاييه در مواد متعددي از جمله مواد 2، 8، 11 و 13 در خصوص مراکز يادشده و فرايند تأسيس آنها تعيين تکليف شده است؛ لذا تأسيس مراکز مشاوره خانواده که صرفاً در حدود قانون حمايت خانواده مصوب 1391 فعاليت ميکنند، داراي پشتوانه قانوني است و نميتوان آن را مغاير قوانين و مقررات حاکم بر سازمان نظام روانشناسي و مشاوره دانست.