شماره نظریه :
7/1400/185 |
شماره پرونده :
1400-186/2-185 ک |
تاریخ نظریه :
1400/03/31 |
قانون
استعلام
شاکي شکايتي مبني بر توهين و تهديد از طريق تماس تلفني مطرح کرده و اظهار داشته در زمان تماس مشتکيعنه صداي وي را به وسيله گوشي ديگري ضبط کرده است و شش نفر شاهد تماس تلفني مشتکيعنه به وي و به کار بردن الفاظ توهينآميز و تهديدآميز از سوي وي بودهاند که شهادت ميدهند کسي که تماس گرفت مشتکيعنه بوده صداي او را شناختهاند و شاهد تماس تلفني وي به شاکي و به کار بردن الفاظ توهين آميز و تهديدآميز توسط مشتکيعنه و ضبط صدا توسط شاکي بودهاند. آيا جرائم توهين و تهديد به طور کلي از طريق فايل صوتي به عنوان قرينه و شهادت شهود بر تماس تلفني به نحو پيشگفته قابليت اثبات دارد؟ در صورت استناد شاکي به شهادت شهود، آيا تکليفي جهت توجه به دليل مزبور و استماع شهادت ايشان متوجه مرجع قضايي است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
اولاً، شرط تحقق جرائم توهين يا تهديد از طريق تلفن، استماع الفاظ يا رسيدن اعمال موضوع جرم به مخاطب است.
ثانياً، ادله اثبات جرم در ماده 160 قانون مجازات اسلامي احصاء شده است؛ اما اين امر مانع از آن نخواهد بود که امور ديگري مانند سند، نظريه کارشناس، استماع اظهارات مطلعين و .... که عادتاً موجب حصول علم قاضي ميشود، با عنايت به ماده 211 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 و تبصره يک آن قابل استناد نباشد. با توجه به اطلاق ماده 211 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392، علم قاضي به عنوان يکي از ادله اثبات دعوي در همه جرايم با رعايت شرايط ميتواند به عنوان يک دليل مورد استناد قرار گيرد. بنا به مراتب فوق در فرض سؤال، استماع شهادت در مقام احراز وقوع توهين صورت گرفته بوسيله تلفن با منع قانوني مواجه نيست.