شماره نظریه :
7/99/1850 |
شماره پرونده :
99-186/2-1850 ک |
تاریخ نظریه :
1399/11/21 |
قانون
استعلام
مأموري با رعايت مقررات راجع به قانون به کارگيري سلاح توسط نيروهاي مسلح در موارد ضروري مصوب 1373 مبادرت به تيراندازي منتهي به جراحت يا فوت متهم يا شهروندان ميکند و کميسيون ماده 5 آييننامه اجرايي تبصره بند 5 ماده 3 قانون مذکور تيراندازي را وفق مقررات تشخيص ميدهد. آيا ميتوان موضوع را با اين استدلال که سلاح نوعاً کشنده است، در شمول بند «ب» ماده 290 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 دانست؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
اولاً، هيأت کارشناسي موضوع ماده 5 آييننامه اجرايي تبصره بند 5 ماده 3 قانون به کارگيري سلاح توسط مأموران نيروهاي مسلح در موارد ضروري مکلف است در کليه مواردي که مأمور يا مأموران مسلح در اجراي مأموريت خود اقدام به تيراندازي کرده و منجر به قتل و جرح شده باشد، با بررسي دقيق موضوع، نظر خود مبني بر «انطباق يا عدم انطباق اقدام مأمور يا مأموران در به کارگيري سلاح با مقررات مربوط» را اعلام کند و نظر هيأت که نظر کارشناسي محسوب ميشود، مانند ديگر نظريات کارشناسي براي قاضي لازمالاتباع نيست.
ثانياً، تشخيص عمدي يا غير عمدي بودن جنايت، امري موضوعي است که احراز آن با توجه به ملاکهاي مقرر در قانون و نيز محتويات پرونده و بررسيها و تحقيقات به عمل آمده با قاضي رسيدگيکننده است. معذلک هرگاه مأمور در عمل ارتکابي (فعلي نوعاً کشنده) عمد داشته باشد، طبيعتاً نتيجه ناشي از آن نيز عمدي است؛ اعم از اينکه قتل باشد يا ضرب و جرح.