در پرونده اي فردي به پرداخت وجه نقد در حق محکوم‌له محکوم شده است و در پي آن اموالي از محکوم له توقيف شده است. کارشناس در نظريه کارشناسي خود اموال توقيفي را مستعمل و ضايعاتي اعلام و بر اين اساس نظريه کارشناسي خود را ارائه کرده و مزايده نيز بر اساس نظريه کارشناس برگزار شده و محکوم له به عنوان برنده مزايده اعلام شده است. در پي آن دادخواست اعاده دادرسي محکوم‌عليه پذيرفته شده و حکم بر نقض دادنامه اجرا شده صادر شده است. حال: در حال حاضر که عين اموال وجود ندارد، آيا برنده مزايده (محکوم له) بايد قيمت اموال را طبق همان نظريه کارشناسي اوليه که اموال را مستعمل و ضايعاتي اعلام کرده است به محکوم عليه پرداخت کند يا با توجه به اين که محکوم عليه مدعي است اموال فروخته شده در خط توليد کارخانه فعال بوده اند، بايد قيمت روز اموال محاسبه و به وي پرداخت شود؟