1- خواهان که يکي از مالکان مشاعي است، دعواي خلع يد از مالي غير منقول معين عليه خوانده که فاقد مالکيت است، مطرح مي‌کند. پس از وصول نظر کارشناس ثبتي مبني بر عدم مالکيت خوانده، وي سهم ديگر مالکان مشاعي را خريداري و سند رسمي اخذ مي‌کند. دادگاه در مواجهه با اين رفتار خوانده چه تصميمي بايد اتخاذ کند؟ آيا ملاک دادگاه تاريخ تنظيم دادخواست است و بايد حکم بر محکوميت خوانده صادر کند يا ملاک تاريخ انشاء رأي است و چون خوانده در آن زمان مالک مشاعي است، و از طرفي خواسته خلع يد مشاعي نيست، بايد حکم بر بي‌حقي خواهان صادر کند؟ آيا اين رفتار خوانده حيله مشروع است؟ 2- خواهان (خريدار يک ويلاي مسکوني) دعواي الزام به تعهد (ساخت و تحويل ويلاي مسکوني در اراضي معين) عليه خوانده مطرح مي‌کند. خوانده متعهد به ساخت تعدادي ويلاي مسکوني در ملکي با کاربري زراعي (در مناطق کشاورزي روستايي) است که مستلزم اخذ موافقت کميسيون ماده 5 قانون حفظ کاربري اراضي و باغ‌ها مصوب 1374 با اصلاحات و الحاقات بعدي است. آيا اين دعوا قابل استماع است؟ چنانچه دعوا را از لحاظ شکلي درست تلقي کنيم و نيازي به حضور خوانده ديگر (جهاد کشاورزي) نداشته باشيم، دادگاه بايد چه تصميمي اتخاذ کند؟ توضيح آن‌که برخي معتقدند که بايد حکم الزام به انجام تعهد صادر کند؛ زيرا حداقل شرايط يک تعهد مدني را دارد. برخي بر اين عقيده‌اند که اين دعوا حيله است و براي مشروعيت‌دهي به تعهدي است که در توان خوانده (متعهد) نيست؛ به علاوه اين‌که قبول اين دعوا تجويز جرم تغيير کاربري است. اين توضيح ضروري است که ملک مذکور در منطقه‌اي است که وضعيت خاصي دارد و تغيير کاربري آن از مزروعي به مسکوني مورد پذيرش قرار نمي‌گيرد.