1- اصطلاح منافع اعم از «عوايد» است. منافع مال، هرگونه منفعت قانوني و عقلايي مال را دربر مي‌گيرد؛ مانند سکونت براي منزل مسکوني و نيز زراعت براي زمين کشاورزي. اما عوايد مال عرفا ناظر به مالي است که در نتيجه استيفاي منافع مال حاصل مي‌شود؛ مانند محصول زمين زراعي يا باغ کشاورزي يا اجاره‌بهاي منزل مسکوني. اجرت‌المثل ايام تصرف ملک مغصوبه مابه‌ازاي منافع استيفاء يا تفويت‌شده ملک است که غاصب اعم از آن‌که استيفاي منفعت کرده يا نکرده باشد، بايد پرداخت کند. 2 و 3- در فرض سؤال که يکي از شرکا مال مشاعي عليه شريک ديگر طرح دعوا کرده و مدعي شده است شش دانگ ملک در تصرف خوانده بوده و به همين جهت مطالبه سهم خود از درآمد مال مشترک را نموده است؛ اولا، مقصود از درآمد همان عوايد مال است. ثانيا، پذيرش دعواي وي با منع قانوني مواجه نيست و طبيعتا عوايد مال پس از کسر هزينه‌ها قابل تقسيم است. بديهي است اگر شريک ديگر غاصب باشد، طرح دعواي اجرت‌المثل نيز عليه وي امکان‌پذير است؛ اما عدم طرح دعواي اجرت‌المثل مانع رسيدگي به دعواي مطالبه عوايد نيست./