شماره نظریه :
1225/96/7 |
شماره پرونده :
867-1/168-96 |
تاریخ نظریه :
1396/06/04 |
قانون
استعلام
در پروندهاي اداره منابع طبيعي عليه شخصي حقيقي اقدام به طرح شکايت تصرف اراضي ملي نموده است اداره شاکي براي زمين متنازع فيه داراي برگ تشخيص آگهي تشخيص منابع ملي و مستثنيات قانوني کميسيون موضوع ماده 56 قانون حفاظت و بهره برداري از جنگلها و مراتع و سند مالکيت به نام دولت جمهوري اسلامي ايران با نمايندگي سازمان جنگلها و مراتع کشور ميباشد متهم سند عادي قديمي را ارائه داده و مدعي ميشود که اين اراضي ملي نيست و از قديم الايام در تصرف اجداد وي بوده است قاضي دادسرا هم قرار ارجاع امر به کارشناسي صادر و موضوعات زير را خواستار شده است:
1-تعيين ملک متنازع فيه در طبيعت (جانمايي)
2-ملک متنازع فيه در محدوده اسناد کدام يک از طرفين ميباشد.
3-اسناد و مدارک متهم با محل متنازع فيه تطبيق داده شود.
4-متراژ و ميزان تصرف وي معلوم شود.
س: اينجانب که همکار دادسرا پرداخت هزينه کارشناسي را بدون اينکه اداره شاکي درخواست کارشناسي نموده باشد بر عهده اداره شاکي قرار داده و اداره شاکي هم توانايي پرداخت آن را به دليل بروکراسي اداري و تامين اعتبار نداشته و در نهايت قرار منع تعقيب صادر ميشود.
اداره شاکي معتقد است که چون سند رسمي مالکيت دارد و قانوناً مالک شناخته مي شود و متهم منکر مالکيت شاکي و خودش ادعاي مالکيت دارد هزينه کارشناسي را بايد متهم پرداخت کند با توجه به اينکه پرونده هاي متعددي در اين دادسرا در اين زمينه تشکيل شده و احياء حقوق عامه به خطر افتاده و از طرفي کارشناسي را مقام قضائي صادر نموده ولي قوه قضائيه اعتباري براي پرداخت هزينه دادرسي در نظر نگرفته و يا اگر گرفته به اين حوزه اختصاص پيدا نکرده.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه
با عنايت به ماده 560 قانون آيين دادرسي کيفري 1392 پرداخت هزينه کارشناسي که به تشخيص مقام قضايي صادر شده است، از محل اعتبارات مربوط به قوه قضاييه پرداخت ميشود و الزام شاکي به پرداخت اين هزينه فاقد مجوز قانوني است و عدم پيشبيني اعتبار مربوط و يا مشکلات اجرايي ديگر موجب تغيير حکم قانون نميشود.